Hoe staat het met... Stoer, Ede

Een warm en veilig thuis

Op het voormalige Enka-terrein in Ede schitteren de witte vloerplaten van project Stoer in de zon. Begin volgend jaar gaan acht jongeren met een beperking hier voor het eerst ‘op kamers’. Heijmans bouwt het kleinschalige complex voor en met woningcorporatie Woonstede.

16 juli 2019

“Hier komt de kamer van Robert, aan de straatkant”, roept Petra van Boetzelaer vanaf één van de vloerplaten. Ze spreidt haar armen alsof ze de ramen open doet. “Hij kijkt graag naar de auto’s die voorbij rijden. Dit is de perfecte plek voor hem.” Op het voormalige Enka-terrein, een fabriek die kunstvezels maakte, verrijzen nu en de komende jaren honderden nieuwbouwwoningen.

HSHM_Heijmans_STOER_Ede 3.jpg

Petra van Boetzelaer op het stuk grond waar straks Stoer verrijst.

Nieuw thuis

Acht woonstudio’s van ieder 38 vierkante meter, een gemeenschappelijke leefruimte met keuken en een slaapkamer voor de begeleider: Stoer wordt het nieuwe thuis van acht jongeren met een beperking. Het initiatief is van Petra, die voor haar 24-jarige zoon Robert niets liever wil dan een warm en veilig thuis met liefdevolle begeleiding.

“Robert heeft een beperking”, begint ze. “Toen hij 16 was besefte ik: hij gaat een keer uit huis. We keken rond, maar ik vond geen enkele plek waar ik hem zou willen achterlaten. Te weinig tijd voor de bewoners, te veel diversiteit in de groep, of driehoog achter zonder lift. Ik wist van het bestaan van ouderinitiatieven. Toen zijn we er zelf ook een gestart.”

Uitdaging

Op internet staan kant-en-klare stappenplannen. Eerst zoek je andere ouders die vergelijkbare wensen en ideeën hebben, daarna zoek je een plek. Via een #durftevragen-sessie komt ze in contact met de directeur van Woonstede, Marian Teer. Met haar deelt ze de wensen van de groep ouders die dezelfde wens hebben als zij: een locatie voor acht woningen en een ruimte voor een begeleider.

AM Vastgoed, dat het Enka-terrein ontwikkelt, wees een stukje grond aan. Woonstede deed een haalbaarheidsstudie, kocht de grond aan en het ontwerptraject ging van start. “Met de ouders stelden we een programma van eisen op”, vertelt Gjalt Helfrich, projectleider bij Woonstede. “Wat hebben de kinderen allemaal nodig qua zorg? En wat moet je aan techniek aanleggen?”

HSHM_Heijmans_STOER Ede 15.jpg

Projectleider Bas Pasker met opdrachtgever Gjalt Helfrich van Woonstede op de bouwplaats.

Ook zoekt Woonstede naar ‘een bouwer die in dit plaatje past’, aldus Gjalt. Dat wordt Heijmans. “Niet alleen omdat Heijmans de beste aanbieding overhandigde, maar ook aantoonbaar maakte dat Heijmans ervaring heeft met zorgprojecten en meedenkt over wát gebouwd moest worden – niet in sneltreinvaart, maar in goed overleg met de ouders.”

Rustig werken

“Wij vonden het een mooi project en we werken graag voor Woonstede”, vertelt Bas Pasker, projectmanager vanuit Heijmans. “We bouwen vaak voor woningcorporaties en voor zorggroepen als ’s Heeren Loo en Philadelphia, dus uit ervaring weten we dat het definitief ontwerp voor zo’n zorgcomplex rustig tot stand moet komen. Elke maand overlegden we met de ouders en Woonstede om alle wensen en eisen te bespreken.”

Zoals voor de keuken: wordt dat een kookeiland of moet -ie tegen de muur? Komen er loze leidingen in de woningen – om later bijvoorbeeld een zorgoproepsysteem te kunnen aanleggen – en zo ja, welke kabel leg je daar dan vast in? De kleinste details zijn in de groep besproken en afgestemd, om te zorgen dat de kinderen er straks veilig kunnen wonen.

Belangeloos

Intussen heeft ook de architect zijn ontwerp ingeleverd, is een interieurontwerp gemaakt en is subsidie toegekend voor de keuken. “Alle contacten zijn via-via opgedaan en iedereen doet belangeloos mee”, zegt Petra. “De kinderen moeten alles behalve de zorg van hun Wajong-uitkering betalen, dus we zijn afhankelijk van subsidies en giften.”

Projectleider Bas Pasker op de bouwplaats.

Het Ketelhuis’ wordt de naam van het complex, waar ook vier grondgebonden woningen en zes appartementen voor de sociale huur in komen. De architect baseerde zijn ontwerp op het vroegere ketelhuis van de Enka-fabriek dat hier stond. Met een gevel van zwarte bakstenen, geïnspireerd op steenkool. Goud-metallic hekwerk en de kozijnen, net als gloeiende kolen.

Chillen

Nu ligt er alleen nog fundering met daarop de wit-betonnen vloerplaten. De kabels en leidingen steken er tussendoor naar boven. Het is nog lastig voor te stellen dat de acht jongeren hier straks slapen, eten, televisie kijken en chillen op hun eigen kamer. Roberts kamer wordt gestyled in het thema 'politie', daar is hij helemaal weg van.

HSHM Heijmans_STOER Ede 9.jpg

Judith, Heleen, moeder van Judith, Petra, moeder van Robert, Robert, Huug, vader van Robert, en Ruben op de bouwplaats.

“Ik denk er nog maar niet te veel over na dat hij straks uit huis is”, zegt Petra, die zich realiseert dat ze hem bijna moet loslaten. “Ik vind het een fijn idee dat hij dichtbij ons woont. Hij bij de kleine schoorsteen en wij honderd meter verderop bij de grote schoorsteen. Dus ik ben zo bij hem. Maar mijn vurigste wens is dat hij een keer tegen me zegt, als ik er ben: 'Mam, ga alsjeblieft naar huis'.”