Hoe staat het met... Renovatie Castorflat Groningen

Meer met mensen bezig dan met stenen

In de keurige Castorflat in Groningen wonen voornamelijk zeventigplussers. In november begon de inpandige renovatie van de 184 appartementen. Bewoners blijven in hun huis wonen tijdens de werkzaamheden, want ‘oude bomen verplant je niet’. Bijzonder, want het is een ingrijpend gebeuren met de installatie van een nieuwe cv-installatie, keuken, badkamer en toilet.

15 april 2016

Het niveau van ontzorgen op dit project is hoog. Hille de Haan, projectmanager Renovatie van Heijmans geeft aan dat daar speciale vakmensen voor zijn ingezet. “Ze zijn geselecteerd op hun grote mate van flexibiliteit, brede vakkennis en sociale competenties – soms fungeren ze zelfs als sociaal werker.” Uitvoerder Jan Moed heeft samen met Lambèrt Sanneman van wooncorporatie Lefier en woonconsulente Sandra Medendorp intensief contact met de bewoners, zodat zoveel mogelijk rekening kan worden gehouden met ieders wensen.

Castorflat-Groningen-Lefier-Heijmans-4.jpg

Hille de Haan (l) en uitvoerder Jan Moed (r) van Heijmans voor de Castorflat in Groningen.

Nooit alleen

Mevrouw Blok (77) woont al 18 jaar in de Castorflat. De werkzaamheden bij mevrouw Blok vonden plaats toen haar man thuis op sterven lag. Meneer stond erop dat de renovatie doorging, om zo zijn vrouw netjes achter te laten. Nadat meneer was overleden, hielpen de vaklui mevrouw Blok door de verdrietige rouwperiode heen met veel aandacht en een extra praatje. "Toen ze hier met de cv bezig waren, lag mijn man in het ziekenhuis. De renovatievakmensen hebben extra lang en hard doorgewerkt om ervoor te zorgen dat de installatie gereed was toen hij thuiskwam. Ze zeiden ook: "Als hij komt te overlijden, dan moet je ons waarschuwen want dan stoppen we de bouw." Dat vond ik heel lief."

Castorflat-Groningen-Lefier-Heijmans-3.jpg

"Fijn om te weten dat er rekening met ons werd gehouden. Mijn man overleed tijdens de rustperiode. Een week later waren mijn keuken en badkamer aan de beurt. Toen dacht ik: wat moet ik nou? Dan zit ik hier terwijl mijn hele huis wordt afgebroken. En dan al die vreemde mannen in mijn huis. Maar ik heb heel veel steun aan ze gehad. Ze hebben me door het verdriet heengesleept. Ik was nooit alleen. Ze waren zo lief en beschaafd, ik hoorde nooit een onvertogen woord. Ik kon echt op ze terugvallen. Elke dag vroegen ze hoe het ging. "Het valt niet mee", zeiden ze, "maar het komt allemaal goed." Ik vond het heerlijk om niet alleen te hoeven zijn na het overlijden van mijn man. Het waren allemaal schatten, tot aan de schoonmaker aan toe. Ook mijn zoon kon met ze lezen en schrijven. Het was heel stil, toen de jongens weer weg waren."

Ze waren zo lief en beschaafd, ik hoorde nooit een onvertogen woord. Ik kon echt op ze terugvallen. Mevrouw Blok (77)

Lambèrt van Lefier legt uit dat er extra rekening wordt gehouden met de bewoners tijdens zo’n intensieve renovatie. "Mensen kunnen namelijk enorm opzien tegen verandering, overlast, rommel en werklui over de vloer. Ruim voordat de werkzaamheden begonnen, is de persoonlijke situatie van de bewoners in kaart gebracht. Daardoor kan maatwerk worden geleverd; de aanpak en werkwijze verschillen per appartement."

Geel plakkertje

Meneer van der Veen (84) en mevrouw Pater Oldenburg (82) wonen al 15 jaar in de Castorflat. Van der Veen: "De mensen van de verwarming waren stipt met het openen en sluiten van de deuren. We hadden weinig last van tocht en kou. Maar met de keukensloop was het anders, men hield zich er niet altijd aan. Daarom heb ik een geel plakkertje op de deur bevestigd met de tekst: deur sluiten. Nu gaat het beter."

Castorflat-Groningen-Lefier-Heijmans-6.jpg

"Met de keukensloop hadden we meer last van tocht. Ik bevestigde een geel plakkertje op de deur met daarop 'DEUR SLUITEN'. Vanaf toen ging het beter."

Mevrouw Pater Oldenburg: "Onze oude keuken was prima. Maar hij moest eruit van de woningbouwvereniging. Gelukkig hebben we een mooie keuken weergekregen. De timmermannen die de keuken plaatsten zijn zo prettig als het maar kan. Je kan met die jongens alle kanten heen. En tja, de kleine bezwaartjes, daar moet je niet te zwaar aan tillen. Je moet het maar over je heen laten komen."

Zelf doen

Meneer Molema (78) en mevrouw Tichgelaar (81) wonen 2,5 jaar in de Castorflat. Mevrouw Molema is aan het koken, terwijl in de keuken druk wordt getimmerd. Meneer Molema: "Vandaag komt de stukadoor, morgen en overmorgen de tegelzetter. Volgende week komt het sanitair voor de badkamer. Schilderen doe ik zelf. Dat vind ik leuk. De verf heb ik al gekocht. Ik krijg daar nog geld voor ook. De mensen werken heel netjes. Ze zijn vriendelijk. En als iets vies wordt, maken ze het meteen weer schoon. De cv, radiatoren en leidingen zaten er in anderhalve dag in. Sneller kan het niet. Al onze spullen werden aan één kant gezet zodat ze er langs konden. Het werd netjes afgedekt en afgeplakt. De werklui hebben ook de keukenkastjes leeggehaald. Alles ingepakt en in de fietsschuur gezet. Onze kinderen hebben daarbij geholpen."

Thuiszorg

Tenslotte is ook bij de planning van de werkzaamheden extra aandacht voor het welzijn van de bewoners. Lambèrt: "Veel mensen hebben 's ochtends thuiszorg, en het is natuurlijk vervelend als er tegelijk in huis gewerkt wordt. Dus: eerst komt de thuiszorg, daarna pas komen wij." Hille: "De bewoners krijgen halverwege de renovatie een rustpauze. We doen eerst de complete cv-installatie: oude eruit en nieuwe erin. Twee weken later pakken we de keuken, badkamer en toilet aan. Deze aanpak ervaren bewoners als zeer prettig."

Castorflat-Groningen-Lefier-Heijmans-1.jpg