Vijf vragen aan Stefen Werner

Bouwen aan een wilde wijk

Dat na een regenbui kinderen in de plassen kunnen spelen. Dat een stukje straat gaandeweg een verwilderd karrenspoor wordt. Dat bijen, vleermuizen en vogels zich óók thuis voelen in de wijk. In Parijsch laat ontwikkelaar Stefen Werner zijn wensen uitkomen.

25 oktober 2018

Wat maakt Parijsch voor jou bijzonder?

“Het thema, namelijk ‘avontuurlijk buitenleven’. Er is veel groen en water en in alle buurten trekken we de natuur naar binnen, dat is echt de rode draad. Toch heeft elke buurt zijn eigen verhaal. Forteneiland bijvoorbeeld kijkt uit op de Hollandse Waterlinie. Deze buurt heeft een klassiek karakter met grote bogen en stoere gevels. Weteringeiland ligt aan de kant van de stad, daar is de sfeer knus, met smalle straten en woningen die refereren aan huizen langs de Lek."

“De noordwesthoek van het plan hebben we gereserveerd voor vrije kavels en écht bijzondere woonvormen. Vrije kavels zijn altijd lastig, je wilt niet dat iemand die zelf graag in een strak wit huis woont, uitkijkt op het Indiase paleis van zijn buurman. Serieus, dit heb ik wel eens ergens gezien. Wij hebben daarom vier vaste architecten op deze kavels gezet, die met een paar gezamenlijke richtlijnen ontwerpen. Daarmee zorg je dat de toekomstige bewoners bij de buurt en ook bij elkáár passen.”

De natuur naar binnen halen, hoe doe je dat?

“We hebben een ecoloog  in huis, die daarover heeft meegedacht. Deze wijk heeft veel meer groen dan alleen gras. Het is allemaal wat wilder, met veel bloemen en struiken, waardoor je ook bijen, vleermuizen en vogels aantrekt. De Wilde Tuin bestaat uit drie openbare tuinen met twintig grote rijwoningen er omheen. In de eerste tuin staan fruitbomen, het centrale plein bestaat uit heide en bestrating, en de derde heeft een waterberging en een picknicktafel onder een boom."

RKP-STEFEN WERNER-PARIJSCH-2018-5934.jpg

“In sommige wijken gaan we nog verder. Op Forteneiland sluiten we de regenpijpen niet aan op het riool, zodat kinderen na een regenbui lekker in de plassen kunnen spelen. In één straat laten we de bestrating wat meer open, zodat er gras tussendoor kan groeien. Na een tijdje ontstaat er dan een soort karrenspoor. Eens wat anders dan wéér een straat met bakstenen.”

"Zelf vind ik het ook fijn om vogels in de tuin te hebben"
De visie van Heijmans: Natuurinclusief bouwen
De visie van Heijmans: Natuurinclusief bouwen
De visie van Heijmans: Natuurinclusief bouwen

Klinkt allemaal behoorlijk exclusief!

“We kiezen met deze strategie inderdaad niet de gemakkelijkste weg. Maar als je wilt dat een wijk ook in trek is in een minder goede markt, moet je zorgen dat hij identiteit heeft, dat er een verhaal achter zit. Daarnaast willen we bij Heijmans graag waarde toevoegen aan een wijk.

Gezondheid is een overkoepelend thema in onze keuzes. Daar hoort bij dat je goede materialen gebruikt, een groene omgeving creëert en natuur toevoegt. Zelf vind ik het ook fijn om vogels in de tuin te hebben. En het mág in deze tijd ook allemaal wat luxueuzer, mensen zitten daarop te wachten. Deze woningen hebben natuurstenen plinten, goed metselwerk, mooie vensterbanken, noem maar op. Je krijgt niet per se meer kubieke meters, maar juist meer kwaliteit en beleving voor je geld.”

RKP-STEFEN WERNER-PARIJSCH-2018-5873.jpg

Hoe staat het nu met de bouw?

“We realiseren in totaal negenhonderd woningen, daarvan zijn we er nu 178 aan het bouwen. Die zijn bijna allemaal verkocht. De 72 woningen rond de sportvelden worden bijna opgeleverd en De Wilde Tuin is net in de verkoop gegaan. Over het gebied aan de noordwestkant denken we nog na. Bijvoorbeeld woningen rond een moestuin, of vijf gezinnen die samen op één erf willen wonen. Maar dat zijn allemaal nog gedachten.”

Wat is jouw wens voor Parijsch?

“Als straks alles klaar is, hoop ik dat het allemaal verschillende buurten zijn, dat je van de ene buurt naar de andere kunt via verschillende weggetjes. Dat er een structuur is van bijzondere plekjes. Zo bijzonder dat mensen ook bij elkaar gaan kijken. Dat ze trots en enthousiast zijn over hun eigen woonwijk.

Ik hoop ook dat de natuur in beweging blijft. Bomen groeien en gaan dood, er ontstaan paadjes, misschien maait iemand een ontmoetingsplek in het gras. Ik hoop dat als wij weg zijn, de wijk nooit af is. Dat mensen hun eigen draai kunnen geven aan de openbare ruimte, dat is pas duurzaam. En natuurlijk hoop ik dat de mensen die er wonen gelukkig worden, dat is uiteindelijk waarvoor we het doen.”

Wil jij wonen in Parijsch?