Vijf vragen aan Cees van de Ven

Heerlijk slapen dankzij driedubbel glas

Het huis van Cees en zijn vrouw, dat ze huren van TBV Wonen, is onlangs grondig opgeknapt en naar Nul op de Meter gebracht. Net als de andere 37 woningen in de Dolomietenlaan en Dolomietenweide. Gelukkig kon het echtpaar tijdens de renovatie thuis blijven wonen. Cees deelt zijn ervaringen als bewoner en als lid van de klankbordgroep.

8 november 2017

Een klankbordgroep? Wat doet die?

“Wij proberen een schakel te zijn tussen de bewoners en het projectteam van TBV/Heijmans. Voor mij en mijn buren is renovatie van onze huizen namelijk erg ingrijpend. En het Nul op de Meter-concept is ook best ingewikkeld. Samen met negen andere bewoners uit de wijk vormden we de klankbordgroep. Wij beantwoordden bijvoorbeeld allerlei vragen van bewoners over de verbouwing. Ook leggen we uit hoe de betaling van de energierekening precies in elkaar steekt na de renovatie. Veel mensen vinden dat moeilijk.”

Hoe heb je de renovatie ervaren?

“Goed, in ons blok liep het treintje prima. In tegenstelling tot de woningen die als eerste aan de beurt waren. Toen ging er van alles mis. Eigenlijk hadden ze met een modelwoning moeten beginnen, maar dat is wijsheid achteraf.

We verkeken ons wel op de herrie die werd gemaakt bij het plaatsen van de geveldelen. Je kon elkaar binnen vaak niet verstaan. Het was weliswaar maar één dag werk aan ons huis, maar het geluid van werkzaamheden bij de buren dreunde dagenlang door. Nu lachen we erom, maar er was een moment dat we dachten: nu moet het ophouden.”

Dolomieten14.jpg

Blij met het resultaat?

“Natuurlijk is het niet leuk als werklui steeds je huis binnenlopen. Dat was even wennen, maar we vonden het niet erg, het hoort erbij. Gelukkig was alles in huis afgeplakt. Sommige klankborddeelnemers herinnerden zich nog eerdere renovaties waar de afwerking zo zo was. Daar waren ze dus nu ook huiverig voor. Ten onrechte, want het is allemaal heel mooi afgewerkt!”

Dolomieten9.jpg

Waar moesten jullie aan wennen?

“We kookten altijd op gas. Elektrisch koken was dus nieuw, vooral al die verschillende knopjes. Maar je leert het vanzelf. Voor de veiligheid had ik het kinderslotje van de kookplaat aangezet, eigenlijk niet nodig. Als je de pan van het fornuis haalt, is de plaat hooguit een beetje warm, je kunt jezelf er zeker niet aan branden.

Verder slapen we heerlijk dankzij het driedubbele glas, we horen geen geluiden meer van de snelweg of uit de buurt. Ideaal. En het is in huis altijd lekker warm, we hebben de thermostaat al lager gezet, naar negentien graden.

Iedere kamer in huis krijgt schone, frisse lucht via de ventilatiekanalen. Dat is wennen, want normaal zetten we de ramen open voor frisse lucht. En de verwarming voelt maar nét warm aan. Dat komt door de lagetemperatuurverwarming. Is ook even wennen, want eerst waren de radiatoren altijd bloedheet om het huis warm te krijgen."

Nog vragen?

“Ik wil graag meer weten over hoe de installaties werken die nu in ons huis staan. De uitvoerder van Heijmans zei dat we niet zelf aan de knoppen van de warmtepomp moeten draaien. We mogen alleen de thermostaat bedienen. Ik begreep dat als alle woningen klaar zijn, er een energiecoach langskomt bij ons. Die legt op een eenvoudige manier uit hoe we alle nieuwe voorzieningen in huis het beste kunnen gebruiken. Ben ik wel benieuwd naar.”