Meelopen met Wilco Boogaarts

Mobiele probleemoplosser

Wilco Boogaarts (36) is servicemonteur bij de afdeling Materieelbeheer. Iedere dag is hij door het hele land op pad om onderhoud en reparaties uit te voeren aan het materieel van Heijmans. “Dit werk geeft een heel tevreden gevoel. Ik los een probleem op en iedereen kan weer verder.”

Wilco Boogaarts

 

Maandag

Vandaag vertrek ik om 7 uur vanuit mijn huis in Dordrecht naar een schademelding in Ridderkerk. Omdat de powerpack, een set accu's, teveel schade heeft, overleg ik met de werf in Rosmalen. Zij gaan hem op laten halen en wisselen. Daarna rijd ik met mijn servicebus door naar de Heijmanswerf in Veenendaal, waar ik een mobilight en een provinciewagen repareer. Mijn werkdagen zijn nooit hetzelfde. Op mijn tablet krijg ik de opdrachten door en een avond van tevoren bepaal ik mijn route. Die is afhankelijk van welke reparatie prioriteit heeft. Zijn er geen spoedopdrachten, dan werk ik vanaf de verste locatie terug. Soms komt er een storing tussendoor en gaat m’n hele schema om, maar dat is niet anders. 

Dinsdag

Mijn eerste stop vandaag is weer Ridderkerk, waar ik een stekker van een powerpack aanpas. Later op de dag vervang ik een aantal accu’s en keur ik een haspelwagen. Dan rijd ik naar Zoetermeer om een storing aan een machine te verhelpen en kan ik lekker op tijd weer naar huis. Dat is één van de redenen waarom in drie jaar geleden bij Heijmans ben gaan werken. 

 

"Dankbaar werk, je hebt met elkaar iets opgelost"

Hiervoor was ik helicoptermonteur bij de Luchtmacht. Leuk werk, maar ik was ook veel weg. We hebben vijf kinderen en daarvoor wilde ik vaker thuis zijn. Nu werk ik dichterbij, en ik heb een bus die ik mee naar huis kan nemen, een telefoon en een tablet. Eigenlijk ben ik heel vrij. Als ik iets nodig heb, bel ik naar de planningsafdeling en leggen ze het voor me klaar. Vervolgens kan ik het 24 uur per dag ophalen in Rosmalen.

Woensdag

In ’s Hertogenbosch vervang ik een motorventilator van een hydrauliekoliekoeler, daarna rijd ik door naar Tilburg om een kogelkraan te vervangen. Ik rijd altijd alleen. Dat vind ik heerlijk, eigenlijk is dat mijn rustmoment. Als ik op een werkplaats aankom, meld ik me bij de machinist en gaan we samen aan de slag tot het onderhoud of de reparatie klaar is. Het is fijn om dat samen te doen. Hij is natuurlijk geen monteur, maar een machinist weet veel van zijn machine. Zo kunnen we elkaar aanvullen en helpen. 

 

Nadat ik een machine gerepareerd heb, heb ik altijd een tevreden gevoel. Het is ook dankbaar werk, want je hebt met elkaar iets opgelost en iedereen kan weer verder met z’n werk. Aan het einde van de dag repareer ik nog een klep van een betonkubel en keur ik twee actiewagens.

Donderdag

Vandaag ga ik naar Rosmalen. Officieel is dat mijn standplaats, maar ik kom er niet vaak. De meeste dagen ben ik met mijn bus onderweg. Die afwisseling vind ik heel erg leuk en daardoor is mijn werk nooit saai. Onderweg kom je van alles tegen, zoals wegmarkeringsmachines en walsen. Ik heb geen voorkeur voor een bepaalde machine, het is juist leuk dat ze allemaal zo verschillend zijn. Op de werf in Rosmalen staan veel grote funderingsmachines zoals hijstellingen. Naast een paar reparaties, laad ik vandaag ook mijn bus uit op de werf, zodat ik kan schoonmaken en nieuw materiaal in kan laden voor de komende dagen.

 

In Rosmalen zitten trouwens ook de specialisten die ik altijd kan bellen als ik er met een reparatie niet uitkom. Dan leg ik uit wat er aan de hand is en geven ze mij advies. Meestal lukt het dan wel. En zo niet, dan wordt de machine opgeladen en naar de werf gebracht.

 

Vrijdag

Om 6 uur ben ik al onderweg om een storing te verhelpen in ’s Hertogenbosch. Daar vervang ik ook de verlichtingsstekker van een waterwagen en daarna rijd ik door voor wat klussen op de A1: ik keur een aantal actiewagens, wissel een zendbak en stel die af. Daarna naar huis. Met dit werk is het niet nodig om te sporten, dat doe ik al genoeg met die zware machines.

 

Thuis ga ik lekker met mijn kinderen spelen. Bij mooi weer neem ik de kleine mannen mee en gaan we varen met de radiografisch bestuurbare sleper die ik heb gebouwd. Daar heb ik een jaartje aan gewerkt, in de avonduren. Heerlijk om te doen vind ik dat. Ik kan alle drukte even vergeten en tegelijkertijd is het heel nuttig. Wat ik qua elektronica met de modellen in het klein doe, zou ook bij de echte machines moeten werken.

Wil je meer weten over deze baan?