Langs de lijn bij Meerstad

Er gaat iets boven Groningen

Nieuwe vlammen, juichende omstanders. Langzaam laat luchtballon PH-PND de grond los. Koeien veranderen in zwartwitte stippen, de trein in een gele rups. Alles krimpt, behalve het woonverlangen van Niels en Rianne: “Daar komt ons huis!” Verslag op driehonderd meter NAP.

7 september 2017

Er gaat niets boven Groningen, behalve drieëntwintig luchtballonnen. Een voor een stijgen ze op vanaf twee grasvelden in Meerstad. Dat nieuwe woon- en recreatiegebied ten oosten van Groningen kranst zich om het Woldmeer. Aan de oevers vindt voor de achtste keer het Ballon Fiësta plaats.

Nog even, dan is ook de PH-PND klaar voor een avondvlucht. Een kolossale ventilator blaast zo’n vijfduizend kubieke meter lucht in de ballon. Op het doek bollen de letters WNF en een reuzepanda op. Het dier kijkt verlekkerd: is dat mandje van bamboe? Een medewerker verzoekt de zes passagiers om hun namen op een lijst te zetten. Vast voor identificatie, mompelt de redacteur-die-flink-hoogtevrees-heeft. De andere reizigers knieknikken aanzienlijk minder.

IMG_5926.jpg

Aardbevingsbestendig

Tegen achten, los van de grond. Pijlsnel stijgt de luchtballon de septemberhemel in. Niels Blauw en Rianne Hooiveld, beiden zesentwintig, buigen zich over de rand. Onder hen ligt Meerstad, 2.500 hectare ten oosten van Groningen. “Daar!”, wijst Rianne. Nu is het nog een groene vlek, maar eind 2018 staat er een reeks twee-, drie, vier- en zeskappers aan het Oeverpad. Daar gaat Heijmans zesenveertig aardbevingsbestendige en gasloze woningen bouwen. Ze worden als zoete Grunneger Kouk verkocht, weet Marius Boersen, projectontwikkelaar bij Heijmans Vastgoed. “Op de zesentwintig woningen van fase 1 tekenden deze zomer ruim honderd mensen in.”

IMG_5971.jpg

Marius Boersen (l): "Woningen in Meerstad worden als zoete 'Grunneger Kouk' verkocht."

Alle woningen zullen aan de NPR 9998 voldoen. Voor wie geen schokje van herkenning krijgt: dat is de Nederlandse Praktijkrichtlijn voor aardbevingsbestendig bouwen uit december 2015. “Verplicht is het niet”, zegt Boersen. “Maar Heijmans kiest ervoor. We willen kwaliteit en veiligheid bieden. Het is fijn als je met een gerust hart kunt wonen.” De hogere kosten – met name voor de fundering – komen voor rekening van de NAM. Haar constructeur toetst de berekeningen van Heijmans aan de NPR 9998. Na groen licht krijgt de bouwer tien procent van de bouwkosten vergoed.

Wedstrijdzwemmen

Drie weken geleden registreerde het KNMI een klein trillinkje in Groningen. Oorzaak: Niels en Rianne sprongen een gat in de lucht. Ze kregen het bericht dat ze tot de uitverkorenen voor het Oeverpad behoren. Hun kavel van ruim driehonderddertig vierkante meter ligt vlakbij het water. Al elf jaar zijn ze een stel. Hij is radiodiagnostisch laborant, zij heeft met haar ouders en broer een zoutbedrijf in Veendam.

IMG_5923.jpg

Rianne en Niels kijken uit naar de nieuwe woning: "Met veel ruimte, groen en water. Vooral dat laatste vinden we belangrijk."

Ooievaar

Begin 2014 betrokken Niels en Rianne een appartementje van zeventig vierkante meter in Groningen-Zuid. Maar huren blijft weggegooid geld, vinden ze. Ze besloten een koophuis te zoeken. Aanvankelijk keken ze rond in oudere buurten, tot ze ontdekten dat veel huizen boven de vraagprijs verkocht werden. In de zomer van 2016 stuitten ze op Meerstad. “Wat we krijgen, is twee keer zo groot als wat we nu hebben”, hoofdrekent Rianne. “Met veel ruimte, groen en water. Vooral dat laatste vinden we belangrijk. Niels en ik zijn waterratten. Op wedstrijdzwemmen hebben we elkaar leren kennen. Tegenwoordig is het vooral kitesurfen en wake-boarden.”

Met zo’n achttien kilometer per uur zweeft de luchtballon zuidzuidoostwaarts. Over bos en grasland in meer kleuren groen dan een doos Caran d’Ache XL kan beloven, over het Eemskanaal, de A7, het Oude Winschoterdiep. Langs vliegveld Eelde, over een scoutingkamp, AZC en een golfclub. Die zwartwitte vlek honderd meter beneden ons? Een ooievaar. Altijd welkom in het hoge noorden.

Eerder heeft Rianne al lachend vastgesteld dat ze op haar kavel een elftal kwijt kan. Maar voorlopig richt ze zich op de grote stap voorwaarts naar een eigen huis – een wieg kan altijd nog. Het komende jaar zal onder meer in het teken staan van nadenken over bouwkundige opties en meerwerk. Een ervan staat al vast: Rianne wil een ligbad. Elk jaar plonst ze circa dertig kilo van het magnesiumzout uit het eigen familiebedrijf in haar badwater. Uit Tripscompagnie, gedolven op zestienhonderd meter diepte. Probaat middel? Jazeker, zuiverder dan Dode Zee-zout. Export naar vijfenveertig landen.

IMG_5968.jpg

Fles

Na een uur zet piloot Ike de daling in. De luchtballon zeilt over de N34 en landt vlekkeloos – zelfs de mand blijft rechtovereind – in een weiland tussen De Punt en Tynaarlo in de kop van Drenthe. Een kwartier later zal de sympathieke Ike zijn zes passagiers met een hilarisch ritueel – ieder krijgt een haffel vers gras op het hoofd gelegd – in de adelstand verheffen en met een luchtdoopcertificaat belonen.

In het schemerige weiland klinkt ‘plok’. Van een nachtvogel? Nee, van een fles champagne. Er wordt geklonken op de ballonvaart. Maar vooral op Niels, Rianne en hun toekomst in Meerstad. Nu zevende hemel, straks zevende hemel.