Langs de lijn bij Het Straatje Delft

Verlangen én zenuwen

Het Straatje. Midden in het centrum van Delft, midden in de maatschappij. En mét Frans balkonnetje. Tien jonge mensen met een licht verstandelijke beperking gaan hier in september 2018 wonen. Een uniek wooninitiatief, gerund door ouders. In gesprek met een moeder en twee toekomstige bewoners, Anouschka en Tobias.

22 maart 2018

Het Straatje is nu nog een bouwput, maar dat verandert in rap tempo. Tobias (30) fietst er wekelijks langs. “Hoe zou het zijn om daar straks te wonen? Ik ben er best wel zenuwachtig over”, zegt hij terwijl hij naar zijn schoenen kijkt. “Ik niet hoor”, lacht Anouschka (22), “Ik kijk er juist naar uit!”

Anouschka en Tobias zijn de toekomstige bewoners van een kleinschalige woongroep voor jonge mensen met een verstandelijke beperking. In dit deel van de gebiedsontwikkeling Nieuw Delft in het spoorzonegebied, kunnen kopers zelf hun toekomstige woonruimte samenstellen. De ontwikkelaars - Heijmans en ERA Contour - zijn nu druk bezig met de realisatie.

Heijmans Langs de Lijn Straatje Delft bouwplaats 1.jpg

De woongroep wordt gerealiseerd in samenwerking met de gemeente Delft en woningcorporatie Woonbron. Ontwikkelaar Ron van den Brink van Heijmans: “Op initiatief van de eindgebruikers bouwen we drie eengezinswoningen om tot een kleinschalige woongroep met tien appartementen, een gemeenschappelijke ruimte en een tuin. Echt maatwerk dus.”

Uniek voor Delft

Voor de ouders, verenigd in de stichting Thuis Onder Vrienden (TOV), is het een reusachtige mijlpaal. Al tien jaar zijn ze bezig om dit voor elkaar te krijgen. De kredietcrisis kwam ertussen. De woningbouw stortte in. Steeds kregen ze te horen dat het niet kon. Te duur. Weerstand van de buurt. Maar nu zit het tij mee.

“Dit project is uniek voor Delft”, zegt TOV-voorzitter Monique Kromhout, moeder van Tobias: “Eindelijk een mooie plek waar deze jonge mensen kunnen wonen en werken midden in de samenleving. Zoveel mogelijk eigen regie, maar wel mét de support die ze daarbij nodig hebben.”

Anouschka vliegt uit

“Het wordt stil bij mijn ouders in Den Haag”, zegt Anouschka. “Straks woont alleen mijn broertje van vijftien nog thuis.” Niet alleen Anouschka vliegt uit, ook haar zus gaat op kamers om te studeren. De Haagse Anouschka is, ondanks haar beperking, een stoere en zelfstandige meid. Ze zat op de praktijkschool en werkt al vier jaar met veel plezier in een lunchroom. Hobby’s als zingen en paardrijden beoefent ze in Den Haag.

Naar Delft verhuizen vindt ze geen probleem. “Ik zie wel hoe het loopt. Met het openbaar vervoer kan ik toch overal komen.” Dankzij de AH-zegels heeft ze al een mooie uitzet bij elkaar gespaard. “Ik heb echt zin om daar te gaan wonen!”

Langs de Lijn Het Straatje Delft Heijmans 2018 Anouschka 1.jpg

Tobias speelt toneel

Tobias, een grappige jongeman met syndroom van Down, leeft al enkele jaren zelfstandig in Delft, in een begeleid wonen-appartement. Hoewel hij een rol had in de tv-serie ‘Down voor Dummies’, heeft hij naar eigen zeggen geen sterallures. In het dagelijks leven doet hij niets liever dan toneelspelen, zingen en grappen uithalen. Overdag werkt Tobias bij cateringbedrijf Firma Van Buiten. “Het leuke van de nieuwe woongroep is dat er allemaal jonge mensen komen wonen”, zegt hij. “We zien elkaar nu al elke maand. En dan doen we iets leuks. Naar een festival, stappen of iemands werkplek bekijken. We hebben ook een WhatsAppgroep.”

Langs de Lijn Straatje Delft Tobias .jpg

Prachtig woonconcept

Langs de Lijn Het Straatje Delft Heijmans 2018 Anouschka 2.jpg

Volgens Monique Kromhout was dit project nooit gelukt zonder hulp van de gemeente Delft en woningcorporatie Woonbron, die het pand aan TOV verhuurt. “En niet te vergeten de tien enthousiaste ouderparen, die allemaal een actieve rol hebben. Ze zitten in commissies als interieur, veiligheid en ICT. De betrokkenheid bij de woongroep is groot. En dat moet ook wel, want als ouders regelen wij alles zelf.”

Een van de ouders is architect Louis Aussen van Marge Architecten. Hij heeft het betaalbare woonconcept ontwikkeld, dat te bekijken is op de website. “We blijven net onder de sociale huurgrens van 580 euro, zodat niet hun hele Wajong-uitkering opgaat aan woonlasten.”

Elkaar helpen

Het TOV-bestuur is niet over een nacht ijs gegaan. Ze keken bij vergelijkbare projecten in het land, verzamelden slimme ideeën. Zoals een camerasysteem waarmee de bewoners kunnen zien wie er voor de deur staat. Of een bereikbaarheidsdienst voor de nacht. Anouschka: “Het is fijn dat je ’s nachts iemand kunt bellen als je hulp nodig hebt.“ Tobias kijkt verbaasd: “We kunnen toch ook elkáár helpen? Ik kan dat. Ik heb laatst nog iemand geholpen een appeltaart te bakken.”

Parttime begeleiding voor de bewoners wordt ingekocht vanuit het PGB-budget. Tijdens spitsuren is een ‘coach’ aanwezig. Verder is 24/7 een begeleider op afroep beschikbaar. De bewoners krijgen ondersteuning om zelf de regie te houden. Anouschka: “We krijgen begeleiding bij wat we zelf nodig vinden. Zo wil ik graag leren om voor de hele groep te koken en rekening te houden met allergieën.”

Tobias denkt dat hij begeleiding nodig heeft bij het omgaan met mensen. “Is er ruzie? Dan ligt het altijd aan de ander”, zegt hij met een quasi-serieus gezicht. Anouschka kijkt hem verbaasd aan en moet dan lachen. “Of Tobias toneelspeelt of serieus is, dat weet je maar nooit.”

Gezellige groep

Hoe stellen ze zich de woongroep voor? Anouschka: “Ik denk dat het vooral heel gezellig wordt. En we krijgen straks een groot kookeiland. Ik kan niet wachten om er te gaan koken en bakken.” Tobias: “We moeten misschien ook zelf schoonmaken. Daar houd ik niet zo van.” Anouschka: “Ik heb thuis al geoefend. Maar je moet niet denken dat ik jouw kamer ga schoonmaken, hoor! We moeten leren om goede afspraken te maken en rekening met elkaar te houden. En daar krijgen we gelukkig hulp bij.” Tobias lacht charmant.

Ontmoeting

De verkoop van de omringende koopwoningen in Het Straatje is prima verlopen. Moeder Monique: “Heijmans maakte in de verkoopbrochure goede reclame voor onze woongroep, om het gevoel van ‘onbekend maakt onbemind’ weg te nemen. Alle huizenkopers weten wie we zijn. En als Stichting gaan we investeren in ontmoetingen met de buurt, zodat deze jongeren ook echt midden in de samenleving staan.”