Meelopen met Adri Vesters

Metselen zonder waterpas

Het metselwerk van Adri Vesters is niet altijd loodrecht. Als metselaar binnen het restauratieteam is het namelijk zijn taak om de historie zoveel mogelijk in ere te herstellen. “Tijdens mijn werk denk ik vaak: Hoe zouden ze dit honderden jaren geleden gedaan hebben?”

Adri Vesters

Maandag

 

“Mijn werkweek begint met een uitvoerdersoverleg. Ons restauratieteam bestaat uit twee timmermannen en acht metselaars, aangevuld met leerlingen.

Tijdens het overleg bepalen we wat we gaan doen, maken we een inschatting van de tijd en verdelen we het werk. Hier in Ooltgensplaat zijn we bezig met een grote restauratie van een fort.

Zoals bij veel monumenten, is het ook hier een verrassing wat je tegenkomt. Zo stuitten we tijdens de sloopwerkzaamheden op natuurstenen van dertig bij zestig centimeter en twee meter veertig lang. 

 

Omdat behoud altijd de eerste optie is in een restauratietraject, kijk je of het materiaal is te hergebruiken. Hier is dat bij zes van de zestien natuurstenen gelukt. Zo is een mooi stukje geschiedenis behouden. Deze week werk ik met drie collega’s aan het herstellen van een boog. 

 

 

Binnen het team weten we precies van elkaar waar we goed in zijn. Zo doe ik graag het moeilijkere metselwerk, anderen zijn liever bezig met uithakken. Bij grotere werken kan het zijn dat je dagen achter elkaar hetzelfde doet. Dan is het fijn als een collega zegt: zal ik het even van je overnemen? Zo vullen we elkaar aan, dat werkt perfect.”

Dinsdag

“Een boog restaureren begint met berekenen hoe breed en hoog de boog moet worden. Dat zet ik uit op multiplex en vervolgens timmer ik een mal of schenkel. Bij een grote boog ben ik daar wel een dag mee bezig.

Het metselen van deze boog duurt ongeveer twee dagen. Vaak zoek ik thuis even op hoe een specifieke boog precies in elkaar moet zitten, om mijn kennis op te frissen. 

Het zelf uitdokteren hoe iets moet, vind ik het mooie van mijn vak. Je moet een manier vinden om alles passend en netjes op elkaar aan te laten sluiten. 

 

"Bij restauratiewerken zit ik echt op mijn plek, ik moet er niet aan denken om elke dag rechte muren te metselen.”

Het moeilijkere werk zoals hanenkammen, boerenvlechten, ezelsruggen, korf- en spitsbogen vind ik het leukste. Dat heb ik geleerd van mijn vader, bij wie ik op mijn zestiende in de leer ging. Toen hij met de VUT ging, kwam ik bij Heijmans in de restauratieploeg terecht. 

Woensdag

“De grootste uitdaging in dit fort is het hoogteverschil. We bouwen een muur op vanaf het maaiveld, maar door verzakkingen is die niet overal even hoog. Bovendien zitten er op 7.62 meter hoogte natuursteenelementen in de muur, waar we precies op uit moeten komen. Ook de schietgaten moeten in een rechte lijn staan.

Daar komt nog bij dat de muren niet kaarsrecht omhoog lopen, maar ongeveer zestig centimeter uit het lood staan. Dat betekent veel tellen, goed rekenen en heel nauwkeurig werken. Dit werk doe je grotendeels op gevoel, dat ontwikkel je met de jaren.

 

 

Er kan op een tekening staan dat er bij een muur van twee meter dik je dertig centimeter aan slechte stenen moet verwijderen. Zie ik zo’n muur, dan zegt mijn gevoel al dat het eerder tachtig centimeter is. Ik bekijk alles rustig en als het inderdaad afwijkt, overleg ik met de uitvoerder. Het is een kunst om het restauratiewerk vloeiend te laten overgaan in het oude metselwerk. 

Is een voorgevel vierhonderd jaar geleden netjes gemetseld, dan doen wij dat ook. Soms is het slordig, dan gaan we daar in mee en kunnen we geen waterpas gebruiken.”

 

Donderdag

Omdat we veel rondom oude steden werken, maak ik lange dagen. Om kwart over vijf zit ik in de auto, meestal met collega Tiny en uitvoerder Robin. Dat vind ik niet erg, maar om vijf uur wil ik echt wel weer thuis zijn. 

Het fijnste is om de hele dag in een lekker tempo door te werken, zonder oponthoud krijg je het mooiste resultaat."

Vrijdag

"Als leermeester vind ik het leuk om mijn vakkennis door te geven"

“Op dit moment lopen er twee leerlingen mee in het team. Als leermeester vind ik het leuk om mijn vakkennis door te geven.

Dan maken we samen een hanenkam en daarna nog één, waarbij ik steeds minder help. Als ze de vijfde helemaal zelfstandig maken, zijn ze trots. Dat is mooi om te zien. 

 

Verder haal ik veel voldoening uit het feit dat ik verder bouw op honderden jaren metselwerk. Ik vraag me vaak af hoe al die miljoenen stenen daar ooit op hun plek gekomen zijn, zonder hijskraan. Soms ga ik terug naar een fort waar ik aan gewerkt heb. Dan ben ik wel trots.

Vanavond ga ik vissen, tot zaterdagmiddag 2 uur. Dat is heerlijk rustgevend. Maar ik denk dat het de laatste keer is van het seizoen, want het wordt te koud. Gelukkig start in het najaar de dartcompetitie. En in heb ook een gezin, waar ik de rest van het weekend graag mee doorbreng.”

 

Wil je meer weten over deze baan?