Ouderdom hoeft geen straf te zijn

Berichten uit een levensloopbestendige woning­

26 juni 2017

Op de kast staat een Mariabeeldje met een brandend waxinelichtje. Voor een 86-jarige kennis, die in het ziekenhuis ligt. Zelf hebben Bert en Henny Wijkmans geen voorspraak nodig. Zielsgelukkig zijn ze. Berichten uit een levensloopbestendige woning.­­­­

Waalwijk-Oost, een jong appartementencomplex. ­­Toegangsdetectie verschaft de oudere bewoners extra rust. Welkom bij het echtpaar Wijkmans. Eerst veel koffie en cake – we zijn in Brabant – dan een rondleiding in hun drempelloze 75 m2 grote appartement. Rolstoelbrede schuifdeuren, ruime badkamer en glazen serre-met-sierplanten op het zuiden. “Zelfs in de winter kun je er lekker zitten.” En ook een tweede toilet, vloerverwarming en een vaatwasser. “Allemaal nooit gehad”, glundert Henny (77).

Onderuit

Trots toont ze de berging, waar een scootmobiel XL in past. De ruimte is met de openbare hal verbonden. Naast de verwarmingsketel ligt een bordspel. Het heet ‘Onderuit!’, voor spelers van 7 tot en met 77 jaar. Sneu voor de 81-jarige Bert? Nee, het mag in de doos blijven. Bert is in hun vorige woning al genoeg onderuit gegaan. Door een vernauwing tussen twee nekwervels heeft hij een haperend linkerbeen. Zonder rollator komt hij nergens.

levensloopbestendig wonen Waalwijk Casade Maikel Samuels 3.jpg

Slagroomgebak

In april 2016 hakten ze de knoop door. Afscheid van het Waalwijkse centrum, waar ze ruim twintig jaar woonden. Geen ramp, vinden ze. “Het huis was groot en onpraktisch. We worden een jaartje ouder.” Op de website van woningcorporatie Casade ontdekten ze het seniorenproject De Waard: langdurig zelfstandig wonen met zorg binnen handbereik. Het complex, dat Heijmans eind vorig jaar opleverde, telt 44 twee- en driekamerappartementen. Al een week na hun aanmelding gaf Casade groen licht.

Extra reden voor slagroomgebak: mevrouw en meneer Wijkmans kregen hun voorkeursappartement. Op de begane grond, met zicht op het omringende groen. Bovendien ligt natuurgebied Loonse en Drunense Duinen op wandelstokafstand. Kale huur? Maandelijks € 610,64. Teckel Sara en kanarie Harry hoeven er geen hap minder om te eten (op de foto is de logerende terriër Dana te zien). 

Voetbal kijken

Een kwart eeuw zijn ze geliefden. Hij komt uit Waalwijk, zij uit Utrecht. Nadat ze allebei hun eerste levenspartner hadden verloren, bracht het toeval hen samen. Hun geluk in sleutelwoorden: wederzijdse zorg, kleinkinderen, tranen bij de zondagochtendconcerten die ze thuis op de bank beluisteren. “Wij klagen nooit”, zegt meneer Wijkmans zonnig. “Elke dag zijn we ons ervan bewust hoe bijzonder het is om nog samen te zijn.” Met z’n rollator maakt hij regelmatig een ommetje.

levensloopbestendig wonen Waalwijk Casade Maikel Samuels 4.jpg

Een andere favoriete bezigheid is voetbal kijken. In de jaren vijftig en zestig was Bert keeper van het eerste elftal van RKC. Hup, foto-album erbij. Ja, die snoekduikende man, dat is hij. Geluk in zwartwit: met de kampioensploeg van RKC op de platte kar. Leuker dan hoe het er tegenwoordig aan toe gaat. Bij de wedstrijd tegen FC Den Haag moest hij met andere supporters onder politiebegeleiding de aftocht blazen. En hij loopt al niet zo vlot.

Eerste Hulp Bij Personenalarmering

Soms gaat zijn vrouw in haar eentje de boer op. Met een gerust hart, dankzij Eerste Hulp Bij Personenalarmering. “Zo doen we dat,” zegt ze monter. Ze hangt een koord-met-knop om de nek van haar man. “Als hij acute hulp nodig heeft, dan drukt ‘ie op de knop. Dan komen ze, van zorgorganisatie De Schakelring.”

levensloopbestendig wonen Waalwijk Casade Maikel Samuels 2.jpg

Bert klopt even af op hout. Spoedhulp is nooit nodig geweest. Mocht zijn gezondheid – of die van zijn vrouw – toch ooit verslechteren, dan is overplaatsing naar woonzorgcentrum Eikendonk mogelijk. Dat ligt naast hun complex. “Hier in de appartementen wonen een paar vrouwen van wie de man daar zit”, weet mevrouw Wijkmans. “Ben je toch dicht bij elkaar.”

Aanspraak zonder verplichting

Het is een misverstand dat ouderen voortdurend bij elkaar de deur plat lopen. Maar regelmatig contact is fijn. Als bewoners het brommertje van de postbode horen, lopen ze naar de hal. Maken ze een praatje, of grappen over de Staatsloterij of de Belastingdienst.

Omdat Bert en Hetty tegenover de lift wonen, ontmoeten ze veel mensen. Soms leidt dat tot de uitnodiging om een bak koffie te drinken. Ook zijn ze lid van de bewonersvereniging geworden, voor tien euro per persoon per jaar. Dat is leuk: etentje, fietstochtje. Aanspraak zonder verplichting.

levensloopbestendig wonen Waalwijk Casade Maikel Samuels.jpg

Naar hun oude huis hebben ze nog geen spat heimwee gehad. Belangrijkste reden: dit appartement biedt het gedroomde evenwicht tussen zelfstandigheid en steun. Een sprookje? Acht kilometer verderop ligt De Efteling. Dáár heb je sprookjes. Maar dit is werkelijkheid, waarin je toch op die ene slotregel hoopt: en ze leefden nog lang en gelukkig.