Ordelijk ensemble

"Het traditionele klaverblad verliest een blaadje” 

19 juli 2017

Ruim 6000 ton asfalt verwerken, acht kilometer aan belijning zetten, nieuwe verlichting en honderden meters aan geleiderail plaatsen: en dat in minder dan 56 uur. We keken mee met werkvoorbereider Loes Kerkdijk en haar collega’s hoe ze deze omvangrijke klus klaarspeelden.

Net na de dageraad ontmoeten we Loes Kerkdijk op een verlaten carpoolplaats pal naast de A50. Terwijl het grootste deel van Nederland nog in bed ligt, werken Loes en haar collega’s sinds vrijdagavond negen uur bijna dag en nacht op en rond knooppunt Beekbergen. “Dit weekend sluiten we de nieuwe verbindingswegen tussen de A1 en A50 aan bij het knooppunt Beekbergen. Het traditionele klaverblad verliest daarmee een blaadje,” zegt Loes opvallend opgewekt gezien het vroege tijdstip.

img_5015-2.jpg

Adrenaline

Onderweg naar het werkvak vertelt Loes hoe het is om ’s nachts te werken. “Afgelopen vrijdag begon ik om halfacht ’s avonds en zaterdagochtend om tien uur lag ik pas in mijn bed. Diezelfde zaterdag startte mijn dag weer om vier uur ’s middags tot tien uur ’s avonds. En nu sta ik hier weer. Moe maar voldaan. Je leeft op adrenaline.” Loes en haar team werken ruim een half jaar toe naar dit moment. “Alles draait om dit weekend. Er is geen ruimte voor fouten. Vrijdagavond om negen uur is de weg afgesloten en maandagochtend om vijf uur gaat hij weer open voor het verkeer. Later is geen optie.”

img_1118.jpg

Op blijven letten

Het is zondagochtend vroeg. We rijden over een vrijwel lege snelweg. Loes zet haar oranje zwaailicht aan en stuurt haar auto het werkvak in. In de verte staat de asfaltploeg te wachten om de deklaag te draaien. Net na de nieuwe fly-over wordt de nieuwe geleiderail geslagen. De mannen van de wegmarkeringen trekken hun eerste strepen.

Loes parkeert haar auto en loopt met ons mee naar de asfaltploeg. De gele machines staan aan het begin van het werkvak en zijn nog in ruste. Zo nu en dan suist er een auto of vrachtwagen voorbij. Loes is zich altijd bewust van het gevaar. “Niet iedereen houdt zich aan de snelheidsbeperking. Regelmatig ziet een automobilist of vrachtwagenchauffeur de afzetting over het hoofd. Levensgevaarlijk. Daarom moet je altijd opletten, zeker hier bij het begin van het werkvak.”

Hobby

Asfaltmedewerker John Carels wacht geduldig op de eerste vrachtwagens met vers asfalt. Hij heeft wel tijd voor een praatje. “Ik reis het hele land door. Dat maakt dit werk al ruim 25 jaar zo leuk,” zegt John terwijl hij op de geleiderail gaat zitten en een shaggie draait. “Ik werk meestal ’s nachts. Je weet nooit hoe laat je thuis bent. Het werk moet af. Ze kunnen ons op ieder moment oproepen. Je familie moet daar wel tegen kunnen. Ik zie het nog steeds als hobby.”

img_4981-1.jpg

Asfaltmedewerker John Carels

Schnitzel, gebakken aardappels en sla

Luid ronkend rijden de eerste vrachtwagens het werkvak op. De geur van warm asfalt komt ons tegemoet. Terwijl we plaats maken voor een van de vrachtwagens zien we in de verte een busje aanrijden. “Mooi, daar is de koffie,” roept John naar zijn collega’s. Binnen halve minuut staat het grootste deel van de asfaltploeg rond het busje.

“We rijden een paar keer per dag rond met koffie,” zegt John Post van de cateraar. “Naast de koffie verzorgen we ook het eten. Vanmiddag serveren we schnitzel, gebakken aardappels en sla. Vanavond krijgen ze spaghetti met kaas en rauwkost. We staan hier het hele weekend. We werken van zeven tot zeven. Het zijn dus lange dagen, maar het is wel dankbaar werk. Iedereen is onze vriend.”

img_1630.jpg

John Post van de cateraar

Persoonlijke routekaart

Na de laatste slok koffie starten John en zijn mannen de motoren van hun asfaltmachines. Ze staan in slagorde klaar om vandaag 1080 ton asfalt op de nieuwe verbindingswegen uit te smeren. Over alle handelingen van vandaag is nagedacht. “Ik ben in het voortraject verantwoordelijk voor het hele asfaltproces,” zegt Loes. “Hoeveel asfalt hebben we nodig? Welke machines moeten we inzetten? Wie doet de kwaliteitskeuringen? Maar ook hoe krijgen we de vrachtwagens op de juiste plek? De vrachtwagens vervoeren elk een verschillend asfaltmengsel voor een specifieke locatie in het werkvak. Elke chauffeur heeft daarom een persoonlijke routekaart, zodat hij altijd het juiste asfalt op de juiste plek aflevert.”

img_5100.jpg

Raakvlakken

We laten de asfaltploeg hun werk doen en wandelen verder over de nieuwe verbindingsweg. “In dit weekend werken we hier op het hoogtepunt met 150 mensen tegelijk,” vervolgt Loes. “Het team bestaat dit weekend uit de disciplines Verkeersafzettingen, Systeemintegratie en Techniek, Geleiderail, Asfalt en Markeringen. Je wilt voorkomen dat ploegen elkaar in de weg lopen. Daarom hebben we met alle disciplines een LEAN-planning gemaakt. Uiteindelijk zie je de raakvlakken ontstaan. Hiermee maken we de definitieve planning en sluit alles op elkaar aan. Het komt wel voor dat een discipline langer moet wachten. Markeringen kan pas beginnen als de asfaltploeg klaar is.”

“Alles verloopt volgens planning,” aldus Loes. “Zodra alles klaar is, gaan we poetsen. De weg moet spic en span zijn. Als dat gefixed is, leveren we de weg op aan Rijkswaterstaat. Vervolgens ga ik de papierwinkel op orde brengen en dan heb ik vakantie.”