Meesterknechten

“Voor een evenement zoals het NK zetten we een compleet bedrijfje op."

27 juni 2017

François Moelands, bedrijfsleider Heijmans Event Services,
en zijn collega’s waren afgelopen week op bezoek in de Gelderse gemeente Montferland waar zij de NK Wielerweken organiseerden. We kregen een uniek kijkje achter de schermen.

“Hoe kom ik nu mijn huis uit?” Een man in ochtendjas staat enigszins geagiteerd in zijn deuropening. “Dat lukt de komende uren helaas niet,” antwoordt François Moelands kordaat. De man sluit mompelend de deur. “Maak ik dagelijks mee,” vervolgt François terwijl hij een dranghek voor de oprit van de man rechtzet. “Elke bewoner die aan het parcours woont, krijgt ruim van tevoren een bericht waarin staat dat twee uur voor aanvang van elke wedstrijd het traject op slot gaat. Niet iedereen is het daar mee eens. Vriendelijk reageren is vaak voldoende om ergernis weg te nemen. Gelukkig genieten de meeste omwonenden wel volop.”

IMG_6347.jpg

Fran├žois Moelands in de weer met een dranghek.

Route checken

Montferland ontwaakt. Kroegbazen zetten het terras buiten, mensen laten de hond uit en joggers lopen een rondje. Clubjes amateurwielrenners zien hun kans schoon en fietsen over het profparcours. Samen met François rijden we verder over het afgezette traject. Zijn knalgele Volvo is voorzien van een zwaailicht, mobilofoon en portofoon. Voor ons rijdt de bus van het team verkeerstechniek. Achterin liggen tientallen dranghekken.

“De NK Wielerweken duren ruim een week,” vertelt François. “Er staan ruim twintig wedstrijden op het programma, waaronder het NK Tijdrijden en NK Wielrennen. Elke ochtend moeten we het parcours afsluiten en elke avond ruimen we alle hekken weer op. We kunnen immers moeilijk de volledige gemeente Montferland voor een week van de buitenwereld afsluiten. ’s Ochtends, als alle hekken weer zijn geplaatst, check ik de hele route opnieuw van begin tot eind. Ik kijk onder andere of de hekken goed staan en of alle gevaarlijke punten goed zijn gemarkeerd.”

Infographic NK Wielrennen (2).jpg

Tiewraps

Uit het niets trapt François hard het rempedaal in. “Kijk, daar staat iets niet goed.” Hij wijst naar een paar dranghekken, schots en scheef op de stoep. “Hier reed gisteren een renner in een hek. Het is een harde eis van de gemeente dat we het hele parcours met hekken afsluiten. Een scheef hek of een niet sluitend deel is onacceptabel.” Samen schuiven we de hekken op de juiste plaats. “Omdat de stoep hier iets afloopt, bind ik ze vast met een paar tiewraps. Zo’n zwaar dranghek mag natuurlijk onder geen beding op de weg vallen.”

François vertelt dat Heijmans van begin tot eind betrokken is bij de volledige organisatie. “Zo zijn we verantwoordelijk voor de op- en afbouw van ieder parcours, de verkeersmaatregelen en de parkeergelegenheden. Tevens ontwerpen we de parcoursen."

Groot feest

We rijden verder. Ondanks het vroege tijdstip zijn enkele omwonenden al druk in de weer met partytenten, tuinstoelen en biertaps. “Het NK Wielrennen leeft. Niet alleen onder de wielerploegen, maar bovenal onder de inwoners. In de dorpen waar de wielrenners straks doorheen komen, is het groot feest. De mensen moedigen niet alleen de fietsers aan, ook wij kunnen ons niet onopgemerkt door de plaatsen bewegen. Tijdens de op- en afbouw krijgen we zelfs eten en drinken aangeboden. Toch val ik tijdens zo’n NK week ruim drie kilo af. Je loopt je het ongeluk,” lacht François.

img_4046.jpg

Vrijwilligers en de beroepsverkeersregelaars luisteren aandachtig naar de briefing van Carel Robbers

Compleet bedrijfje

François zet ons af bij een lokaal jeugdhonk, speciaal voor het NK omgetoverd tot uitvalsbasis voor ruim honderd vrijwilligers en de beroepsverkeersregelaars. Er hangt de geur van filterkoffie. Op tafels staan in rijen gerangschikte lunchpakketten. Hier zwaait Carel Robbers de scepter. “Ik heb net iedereen gebriefd. Iedereen kent zijn taak en gaat straks per bus naar zijn of haar plek langs het parcours,” zegt de goedlachse projectleider. “Voor een evenement zoals het NK zetten we eigenlijk een compleet bedrijfje op. Gemiddeld zijn er zes tot acht mensen van ons die als team aan een event werken. Daarnaast werken we met een grote club lokale vrijwilligers, zoals verkeersregelaars, objectbeveiligers en motorrijders.”

img_4055.jpg

Carel Robbers aan het werk in de Centrale Post (CP)

Zeecontainer als domein

De laatste bus met vrijwilligers vertrekt richting het parcours. Carel verruilt het vrijwilligershonk voor de Centrale Post. De als kantoor ingerichte zeecontainer is het kloppend hart van het NK. Op de bureaus staan drie laptops en diverse mobilofoon- en portofoonsystemen. Aan de wanden hangen kaarten van het parcours, op de vloer wachten de lunchpakketten van Carel en zijn team. “Dit is mijn domein. Vanuit hier stuur ik iedereen aan die elders een taak of actie moet uitvoeren. Tevens ben ik de verbindende schakel tussen de organisatie, onze mensen en de hulpdiensten.”

“Nog vijf minuten tot de start,” klinkt het uit de portofoons. We nemen afscheid van Carel. Op de startlijn staat het peloton opgesteld. Alle teamauto’s in slagorde daarachter. Na een luid startschot rollen de 135 wielrenners over de startlijn. Het is koers!

img_4061.jpg