In dienst van de zorg

Onzichtbaar werk gaat door

7 april 2020

Om gebouwen optimaal te laten functioneren, werkt Heijmans voor diverse ziekenhuizen in het land. Ook sinds de uitbraak van het coronavirus zetten onze onderhouds- en servicemedewerkers hun werkzaamheden daar voort. Waarom werken ze door, hoe zorgen zij ervoor dat ze gezond blijven en hoe zitten ze in hun vel?

Ziekenhuisgroep Twente, Almelo

Voor de Ziekenhuisgroep Twente (ZGT) verrichten medewerkers van de servicevestiging in Apeldoorn al jarenlang allerlei klussen, in samenwerking met Blygold. Onlangs kreeg het team van manager Pieter Sluiter de opdracht om alle aansluitingen van de gerenoveerde luchtbehandelingskasten te maken op de locatie in Almelo.

“Die klus zouden we eigenlijk eerder doen, maar omdat de kasten boven de isolatiekamers liggen, waar coronapatiënten worden opgenomen onder streng beschermde omstandigheden, zijn we versneld te hulp geschoten.” Als vanzelfsprekend gingen Herman Wes, Patrick Braak en Bram van Munster op zaterdag aan de slag, zodat de week daarop andere partijen de kasten konden inregelen.

Heijmans-ZGT-Almelo-intensive-care-4.jpg

Extra maatregelen om contact met bezoekers van het ziekenhuis te vermijden, waren snel genomen. In plaats van het reguliere trappenhuis te gebruiken, klommen de Heijmans-medewerkers naar het dak via het noodtrappenhuis. Anderhalve meter afstand houden van elkaar in technische ruimtes is best lastig, ziet Pieter. “Veel apparatuur staat dicht op elkaar en bovendien ben je, als je druk bezig bent met een klus, je daarvan niet de hele tijd bewust.”

Daarom lasten ze een extra bespreking in over de aangescherpte hygiënemaatregelen voor ze aan het werk gingen. “We zijn er erg alert op en houden elkaar bij de les. En verder bellen we natuurlijk veel om te informeren naar ieders gezondheid: bij hoesten, snotteren en last van de luchtwegen blijf je thuis!”

Catharina Ziekenhuis, Eindhoven

Ook voor Jorg van Haaren, projectleider bij het Catharina Ziekenhuis in Eindhoven, en zijn collega’s is het puzzelen om in de technische ruimtes gezond en veilig te werken. “Wij voeren bouwkundige werkzaamheden uit en onze partner CWD neemt de installatietechniek voor hun rekening. Waar je eerst met wel zes collega’s tegelijkertijd op een plek bezig was, trekken we nu de werkzaamheden uit elkaar. Nu bereidt de ene collega zich bijvoorbeeld voor op een andere locatie, terwijl de ander bezig is in de ruimte. Of werkt de een op zaterdag door, zodat de ander op maandag op die plek aan de slag kan. Zo bouwen we logische treintjes op.”

Gek genoeg merken de Heijmans-medewerkers weinig van extra spanning in het ziekenhuis: “Af en toe zijn er spoedklussen of moet iets sneller af, maar daar draaien we onze hand niet voor om. We zijn namelijk altijd voor ad hoc-verzoeken of storingen beschikbaar. Alles wat liep, loopt gewoon door”, besluit Jorg nuchter.

Jeroen Bosch Ziekenhuis, Den Bosch

Die nuchterheid kenmerkt de meeste collega’s die nu toch op de drukste en meest kwetsbare plekken van ons land werken. En het komt nu extra goed van pas. “Omdat je in een ziekenhuis werkt, ben je eigenlijk al gewend aan een flinke set regels en let je altijd op hygiëne”, vertelt Mary Vos, servicemanager bij het Jeroen Bosch Ziekenhuis. “Maar de eerste twee weken na de corona-uitbraak was voor ons natuurlijk wel even wennen. We schrokken van alle extra maatregelen, maar nu voelt het alweer als business as usual.

Wij zorgen er via de technische installaties voor dat de ruimtes voldoen aan de eisen die het ziekenhuis stelt. Dat deden we altijd al en nu dus ook. In die zin verandert er niets. Daarbij vinden de meeste collega’s het fijn dat ze gewoon naar hun werk kunnen. Zeker de monteurs, want niet iedereen vindt het fijn om hele dagen thuis te zijn.”

Servicemonteur Christian de Louw aan het werk in een van de technische ruimtes van het Jeroen Bosch Ziekenhuis (foto's Mary Vos)

Al bijna tien jaar verzorgen Mary en zes Heijmans-collega’s de werktuigbouwkundige installaties van het Bossche ziekenhuis, werk dat de ‘primaire zorgprocessen ondersteunt’ volgens het contract. In gewone mensentaal: warm water voor patiënten en ziekenhuispersoneel, een comfortabele temperatuur met de juiste luchtvochtigheid en voldoende frisse lucht. Mary: “Daar zijn we elke dag druk mee.”

“Eigenlijk moeten de mensen in het ziekenhuis zo weinig mogelijk van ons werk merken. Anders doen we het niet goed”

Een extra vraag van de opdrachtgever om bijvoorbeeld een veilige luchtbehandeling te realiseren op afdelingen voor coronapatiënten, kon door Heijmans snel worden opgepakt. “Wij nemen het onderhoud van bijna 84 luchtbehandelingskasten voor onze rekening. In zo’n geïsoleerde ruimte brengen wij overdruk aan. In de toegangssluis naar de ruimte is onderdruk en wordt de lucht vanuit de patiëntenkamer opgevangen.”

Naar

Hoe de sfeer is in het ziekenhuis? “Op sommige afdelingen, waar altijd reuring was, is het nu stil en verlaten. Bezoekers zijn niet meer toegestaan en onderzoeken zijn uitgesteld. Dat is echt naar”, vindt Mary. “De reguliere patiënten, die er natuurlijk ook nog steeds zijn, voelen zich vast eenzaam. Videobellen met je familie is immers niet hetzelfde als iemand die je hand vasthoudt. Maar het verplegend personeel doet zijn uiterste best.

Gelukkig kan ik werk en privé goed van elkaar scheiden, het geeft mij energie dat ik in deze tijd kan helpen. Ook kunnen we er goed met collega’s over praten; we letten wat dat betreft toch extra op elkaar. Maar ik neem de sfeer van het ziekenhuis nooit mee naar huis.”

Jeroen Bosch Ziekenhuis Maikel Samuels 2.jpg