Beter een goede buur dan een verre vriend

21 juli 2015

Fietsers die rustig hun weg vervolgen, wandelaars in het park en bovenal: geen bouwverkeer. Na twee jaar bouwen aan de nieuwe Parkeergarage St.-Jan is de rust teruggekeerd aan de Hekellaan in ’s-Hertogenbosch. Heijmans ruilt de bouwput in en geeft omwonenden er een groene, stedelijke omgeving voor terug. Omgevingsmanager Bert Bakker maakt nog een laatste rondje langs buurtbewoners om te polsen hoe zij de afgelopen jaren hebben ervaren.

Wonen in een bouwput

Dhr. Satter, één van de direct omwonenden kijkt met een kritische maar positieve blik terug op het bouwtraject. Met de parkeergarage in zijn achtertuin ondervond hij aan den lijve de keerzijde van een groot bouwproject. “We woonden letterlijk in de bouwput. Al vrij snel zagen we ‘onze achtertuin’ veranderen in een opslagplaats van materialen. Zo waren de diepwanden van de parkeergarage te lang. Hierdoor moesten ze worden afgezaagd en vergruist, uitgerekend bij ons achter. Op die momenten trok ik, als voorzitter van de vereniging van eigenaren, aan de bel. Wij snapten namelijk niet waarom het op die plek moest gebeuren.”

IMG_6621.jpg

Dhr. Satter (links) begroet omgevingsmanager Bert Bakker, zijn tijdelijke 'buurman' tijdens de realisatie van de Parkeergarage St.-Jan.

Met die vraag kwam hij uit bij Bert die als omgevingsmanager iedereen tijdig en duidelijk probeerde te informeren. “Ik begrijp het argument van dhr. Satter. Alleen hebben wij ons ook aan bepaalde richtlijnen te houden. We probeerden direct in te spelen op eventuele klachten maar dit ging niet altijd.” Dit beaamt dhr. Satter: “Heijmans was altijd bereid met ons mee te denken, en als iets opgelost kon worden dan werd het opgelost. Niet alles was even leuk, maar door een goede uitleg snapten we ook waarom iets wél moest gebeuren. Zo mis ik soms nog steeds onze ‘Schroef’. De schroef die iedere Bosschenaar kent. Deze heeft nu overigens een andere mooie plek gekregen, twee minuten bij ons vandaan.”

Wekelijks journaal

Volgens Bert zijn er voor Heijmans ook veel leermomenten naar voren gekomen tijdens het bouwproces. “In het begin stuurden we bijvoorbeeld één keer in de drie maanden een nieuwsbrief naar de omwonenden, achteraf gezien te weinig. Omwonenden hadden behoefte aan meer gedetailleerde informatie over de werkzaamheden. Later zijn we overgestapt op een wekelijkse nieuwsbrief. Zo wist iedereen precies wat en wanneer werd uitgevoerd.” Volgens dhr. Satter is dit ook in goede aarde gevallen bij de rest van de omwonenden. “Door de juiste informatie wisten we waar we aan toe waren. Daarnaast hielden we in ons achterhoofd dat dit project een hele verbetering is voor de stad.”

Heijmans werd door buurtbewoners nauwlettend in de gaten gehouden. Dhr. Satter: “Er zijn een aantal omwonenden die een bouwkundige achtergrond hebben. Zij zijn kritisch en waren met name geïnteresseerd in het verloop van de bouw. Zij namen iedere dag een kijkje bij het project. Toen Heijmans ons een rondleiding gaf over het project werd dit dan ook extra gewaardeerd.”

Nieuwe buren

Hans van der Heijden en Nanja Toebak kochten vier jaar geleden hun huis aan de Hekellaan. Volgens Hans lagen de plannen toen al klaar en was hij tijdig ingelicht. “Toen we ons huis kochten kregen we direct te horen dat er twee jaar later gebouwd zou worden aan een nieuwe parkeergarage. De voormalige parkeerplaats was ’s nachts verlaten. Een plek waar je liever niet kwam met je kinderen.” 

Radio Hollandio op vol volume en aan het werk; dat bracht ook gezelligheid met zich mee

Nanja vult haar partner aan: “Je stelt je in op de werkzaamheden. En ja, soms gebeurden er ook minder leuke dingen. Zo keken we bijna iedere dag tegen een bouwkraan aan en deed ik bewust de gordijnen dicht toen de bomen werden gekapt. Dat vond ik zó zonde. We hebben verrassend genoeg tijdens de bouw nooit last gehad van bouwradio’s, maar vorige week kon ik ook lachen om de stratenmakers. Radio Hollandio op vol volume en aan het werk. Dat bracht ook gezelligheid met zich mee.”

IMG_6758.jpg

Hans van der Heijden en Nanja Toebak hebben vanuit de woonkamer uitzicht op 'de wokkel' - de entree van de garage - en hadden de afgelopen twee jaar vrij zicht op het bouwverkeer en de werkzaamheden.

Kappen

Bert kijkt samen met Nanja en Hans terug naar het moment dat de bomen werden gekapt. “Ik snap dat omwonenden moeite hadden met deze beslissing maar het was noodzakelijk. Soms weegt de wet- en regelgeving zwaarder dan de wensen van omwonenden. Zo moest de bouwput in bepaalde periodes vanwege veiligheid ook dag en nacht verlicht worden. Voor de bewoners niet altijd ideaal. Door samen met hen in gesprek te gaan, hebben we de lampen uiteindelijk bijgesteld en soms gekozen voor het ‘groene’ licht, dat zachter en vriendelijker is voor de omgeving. Volgens dhr. Satter gaat dit nog een gemis vormen voor een aantal buurtbewoners: “Sommige omwonenden vonden het prachtig en vinden het jammer dat het project tot zijn einde komt en daarmee ook het groene licht.”

Het is niet alleen jammer vanwege het groene licht, ook een aantal projectspotters ter plaatse geven aan dat ze weer moeten wennen dat Heijmans zijn spullen heeft gepakt en is vertrokken. Een van de spotters kijkt nog voor een laatste keer naar het bouwtraject; “De omgeving is er beter op geworden. Zelf zal ik ook veel gebruik maken van de parkeergarage, maar toch. Ik kwam hier iedere dag even kijken en dat is nu voorbij. Het wordt rustig.” Ook voor Bert wordt het wennen, hij neemt zijn ervaringen mee naar het volgende project de Parallelstructuur A12 in Gouda. “Een nieuwe uitdaging met nieuwe buren.”